تبلیغات
زندگینامه ی حضرت محمد (ص) - ولادت و پرورش پیغمبر(ص)

زندگینامه ی حضرت محمد (ص)

یکشنبه 31 خرداد 1388

ولادت و پرورش پیغمبر(ص)

نویسنده: arash rastin   

ولادت و پرورش پیغمبر(ص)

پیغمبر اسلام حضرت محمد بن عبدالله (صلى الله علیه و آله) بنا برمشهور و بر اساس بیشتر احادیث شیعه در روز هفده ربیع الاول «عام الفیل » یعنى سالى كه قوم فیل براى تخریب خانه كعبه و اشغال مكه به حجاز آمدند، مطابق 580 میلادى در شهر مقدس مكه معظمه متولد گردید. اكثر علماى عامه ولادت پیغمبر را در را در دوازده ربیع الاول دانسته اند. از میان دانشمندان ما شیخ كلینى در گذشته سال 329 ه و جمعى دیگر نیز ولادت حضرت را روز جمعه دوازده ربیع الاول مى دانند.

پدرش عبدالله كوچكترین پسران عبدالمطلب بود، پیغمبر بنابر مشهور دو ماه بعد از رحلت پدر متولد شد، به همین جهت او تحت سرپرستى جدش عبدالمطلب قرار گرفت، و عبدالمطلب طبق رسوم بزرگان قریش او را به زنى صحرانشین به نام «حلیمه » كه از نجابت و لیاقت خاصى برخوردار بود سپرد، تا به وى شیر داده و در آغوش صحرا و فضاى باز و محیط آزاد پرورش دهد، و از بیمارى و احیانا وباى شهر مكه در امان باشد.

بدین گونه محمد (صلى الله علیه و آله) در صحرا و میان قبیله «بنى اسد» كه حلیمه نیز از آنها بود پرورش یافت. هر چند گاه حلیمه او را به مكه مى آورد و باز به صحرا برمى گردانید، و چون به سن پنج سالگى رسید او را به مكه برگردانید و تحویل جدش عبدالمطلب داد، و از وى پاداش نیكو یافت.

«آمنه » مادر جوانش در جد چهارم (كلاب بن مره) با عبدالله همسر خود شریك بود. برادران و كسان او در شهر مدینه مى زیستند، ولى پدر «آمنه » با خانواده اش مدتى بود كه در مكه اقامت داشتند.

در همان سال كه حلیمه محمد (صلى الله علیه و آله) را به مكه باز گردانید، آمنه براى دیدار كسانش و زیارت تربت شوهر فقیدش همراه طفل پنج ساله خود راهى نثرب و شهر مدینه شد. اقامت آنها درمدینه یك ماه طول كشید. هنگام بازگشت در میان راه مادر پیغمبر نیز وفات یافت و در نقطه اى به نام «ابوا» در نزدیكى مكه مدفون گشت.

پیغمبر چهار سال بعد تحت كفالت جدش عبدالمطلب بسر برد و چون درنه سالگى او عبدالمطلب نیز زندگانى را وداع گفت، طبق وصیت عبدالمطلب، به خانه عمویش ابوطالب آمد و عمو و همسر او فاطمه دختر اسد بن هاشم با آغوش باز سرپرستى محمد بن عبدالله را كه برادرزاده ابوطالب و عموزاده همسرش بود و هر سه داراى یك خون بودند، به عهده گرفتند. اهمیت پرستارى صمیمانه این عمو و زن عمو از «محمد» تا آنجا بود كه وقتى ابوطالب در سال دهم بعثت وفات یافت پیغمبر دنبال جنازه او مى گریست و مى گفت: عمو بعد از تو من بكجا بروم؟ و چون فاطمه دختر اسد در مدینه رحلت كرد، پیغمبر فرمود: امروز مادرم وفات كرد!

علامه مجلسى مى نویسد: شیعه امامیه اجماع و اتفاق نظر دارند كه ابوطالب و آمنه دختر وهب و عبدالله بن عبدالمطلب، و نیاكان پیغمبر تا آدم (علیه السلام) همگى با ایمان و خداپرست بودند.»

(بحار الانوار چاپ جدید ج 15 ص 3) سفر پیغمبر به شام

در سن دوازده سالگى محمد (صلى الله علیه و آله)، ابوطالب آهنگ سفر شام و تجارت شمال داشت، محمد نیز با اصرار همراه عمو و دیگر تجار عرب راهى آن سفر طولانى و پر مشقت گردید. در این سفر در شهر «بصرى » واقع در سرزمنى اردن، پیغمبر با راهبى به نام «بحیرا» یا «جرجیس » كه در كنار شهر در دیر خود مى زیست، برخورد نمود. هنگامى كه كاروان تجار قریش به سوى دیر راهب پیش مى آمد، بحیرا دید كه قطعه ابرى بر سر آن پسر بچه سایه افكنده است، و هرچه كاروانیان پیش مى آیند، قطعه ابر نیز مانند چترى بر سر او سایه افكنده است.

این معنا موجب شد كه بحیرا تمام اعضاى كاروان و تجار را به دیر خود دعوت كند،كه از جمله ابوطالب و همان پسر بچه نیكبخت بود. در دیر، راهب تمام حركات پسربچه را زیر نظر گرفت و به دقت در وى نگریست. سرانجام متوجه شد كه او همان پیغمبر موعود تورات و انجیل است. بحیرا به ابوطالب گفت: این پسر بچه را یا به شام نبرد، زیرا كه اگر یهود او را شناختند به وى صدمه مى زنند، و یا اگر به شام مى برد كاملا مواظب او باشد.

پس از این دیگر اطلاع درستى از پیغمبر نداریم، جز این كه در خانه ابوطالب به سر مى برد، و ابوطالب عمویش و همسر او فاطمه دختر اسد ابن هاشم، همچون پدر و مادرى دلسوز و مهربان به پرستارى و پذیرائى از «محمد» یتیم عبدالله همت گماشتند.

ابوطالب در میان كلیه فرزندان عبدالمطلب از همه عاقل تر و داناتر بود، مردى سخنور و شاعر و چنانچه گفتیم با عبدالله پدر پیغمبر از یك مادر بود. فاطمه همسر و دختر عموى او نیز زنى خردمند و با شخصیت بود. آنها نخستین پسر عمو و دختر عمو از دودمان هاشم بودند كه با هم ازدواج كردند.

پیغمبر همیشه فاطمه را مادر خطاب مى كرد، و ابوطالب را پدر خود مى دانست. به عبارت دیگر این مرد و زن چنانچكه مى باید در نگاهدارى و پرورش برادرزاده و عموزاده خود، سعى بلیغ به عمل آوردند. به همین جهت نیز حقى عظیم بر مسلمین و جهانیان دارند. درباره شخصیت ممتاز ابوطالب در جاى خود سخن خواهیم گفت.

  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

    امروز: نفر
    دیروز: نفر
    این ماه: نفر
    ماه گذشته: نفر
    آخرین بازدید:
    كل بازدیدها: نفر
    افراد آنلاین:

    نفر

    اطلاعات پست ها

    آخرین به روز رسانی:
    تعداد پست ها : عدد
    ایجاد صفحه: 24 ثانیه