تبلیغات
زندگینامه ی حضرت محمد (ص) - سرنوشت مسلمانان مهاجر/ مهاجرینى كه در مكه ماندگار شدند.

زندگینامه ی حضرت محمد (ص)

سرنوشت مسلمانان مهاجر

مسلمانان سالها در حبشه ماندند، و چنانكه گفتیم بعضى از فرزندان آنها در آنجا متولد شدند. آنها پس از مهاجرت پیغمبر به مدینه، به مرور ایام برگشتند و در مدینه به پیغمبر ملحق شدند. اقامت طولانى آن افراد با ایمان دردیار غربت و سرزمین حبشه و حسن عمل آنان كه از تعالیم قرآنى و رهنمودهاى پیغمبر ختمى مرتبت سرچشمه گرفته بود موجب شد، كه به گذشت زمان مردم حبشه به دین اسلام بگروند.

امروز چند میلیون از مدرم آن سرزمین كه در «اتیوپى » و شمال آنجا «اریتره » و جنوب: سرزمین «اوگادن » و «سومالى » و جود دارند یادگار اقامت مهاجرین نخستین اسلام به حبشه بخصوص جعفر بن ابیطالب است، كه گویا بیش از دیگران در حبشه مانده باشد.

زیرا جعفر در سال هفتم هجرت كه پیغمبر از جنگ خیبر باز مى گشت ازحبشه به مدینه آمد، و چون خبر ورود او را به پیغمبر دادند فرمود: «نمى دانم از كدام یك از دو خبر شاد شوم: از فتح خیبر، یا آمدن جعفر!»

مهاجرینى كه در مكه ماندگار شدند

به طورى كه گفتیم مهاجرین كه شنیدند قریش و كسان آنها مسلمان شده اند، همین كه وارد مكه گردیدند متوجه شدند موضوع حقیقت ندارد.

پس جمعى دوباره تن به مهاجرت دادند و به حبشه بازگشتند، ولى عده دیگر چون خود را در دسترس مشركان مى دیدند به رسم عرب جاهلى چاره را در این دیدند كه در پناه سران قریش قرار گیرند، و به اصطلاح تقاضاى پناهندگى كنند. الین پناهندگى را عرب «جوار» مى گفتند، و حق جوار از رسوم خوب و پسندیده قریش بود.

بر اساس «حق جار» یعنى پناه گرفتن با تحت الحمایه بودن، اگر كسى مورد تعقیب شخصى یا قبیله اى بود، همین كه به یكى از سران قبیله دیگر یا قبیله خود پناه مى برد مصونیت كامل داشت. به عبارت دیگر این جوار یا پناه گرفتن همان بست نشینى بود كه تا در حمایت حامى خود قرار داشت، كسى نمى توانست صدمه اى به او برساند. چون همین كه صدمه اى مى دید تمام افراد قبیله حامى و هم پیمان او به دفاع از بست تشین برخاسته و از وى دفاع مى كردند.

هنگامى كه مسلمانان مهاجر وارد مكه شدند همین كار را كردند. از جمله عثمان بن عفان در جوار «ابواحیحه » سعد بن عاص بن عتبه تن داد. عثمان بن مظعون نیز در جوار ولید بن مغیره مخزومى و ابوسلمه شوهر ام سلمه (همسر بعدى پیغمبر) در جواردائى خود ابوطالب عموى پیغمبر درآمد. این عده همچنان در پناه حامیان خود بودند تا اینكه پیغمبر به مدینه هجرت كرد و آنها نیز توانستند خود را به مدینه برسانند. عده اى هم بعدها در حبس كسان خود بودند و هنگام جنگ بدر و احد در مدینه به پیغمبر ملحق شدند.

مصعب بن عمبیر یكى از اینان بود كه در مكه ماند و پیغمبر او را همراه اسعد بن زراره از سران قبیله خزرج به نمایندگى خود به مدینه فرستاد، و او توانست یك سال پیش از هجرت پیغمبر به مدینه، اهل مدینه را مسلمان كند.

مهاجرینى كه به مكه بازگشتند به گفته ابن هشام جمعا 33 مرد بودند. بعضى از آنها همسران خود را نیز همراه داشتند. گفتم كه آنها دو دسته شدند، دسته اى به حبشه مراجعت كردند، و دسته دیگر به نحو مذكور در مكه ماندند، و در جوار كسان خود یا بزرگان قریش قرار گرفتند. در میان آنها از جمله داستان عثمان بن مظعون شنیدنى است.

  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

    امروز: نفر
    دیروز: نفر
    این ماه: نفر
    ماه گذشته: نفر
    آخرین بازدید:
    كل بازدیدها: نفر
    افراد آنلاین:

    نفر

    اطلاعات پست ها

    آخرین به روز رسانی:
    تعداد پست ها : عدد
    ایجاد صفحه: 24 ثانیه